• Georgia Marie

Flirten voor Dummies

Bijgewerkt op: 5 feb.

If you think I am flirting with you, I'm just being friendly. If I act weird, I'm probably trying to flirt with you


Toen ik deze quote las, heb ik hardop gelachen om dan te beseffen: dat ben ik. Flirten. Ik kan het niet.


Mannen waar ik helemaal niets voor voel, krijgen de indruk dat ik into them ben. Bij kerels die mijn ogen uit hun kassen laten rollen, krijg ik niet eens deftig hallo gezegd. Ik sla tilt. Want ik denk dan dat ze aan me zullen zien dat ik die ene interessant vind en ik hoor alvast de irritante ooeeeeh weerklinken die vroeger in zowat alle nineties-sitcoms te horen was als twee mensen zoenden. En wat als je dan een blauwtje loopt?

  • Eva, ik ben gigantisch knap en waanzinnig lief: natuurlijk ben ik al jaren gelukkig getrouwd.

  • Eva, ik heb net iemand leren kennen. Mag ik je voorstellen aan Bart?

  • Well, this is awkward, maar jij bent helemaal mijn type niet.

  • Eh, nee, ik keek niet naar jou. Ik wilde alleen maar de ober wenken om de rekening te brengen.

Sorry, maar dan blijf ik liever een groentje in de grote datingwereld.


Het punt is wel dat ik intussen weer wat och heden, heeft zij weer voor! verhalen bij elkaar heb kunnen sprokkelen. Want ik sta sinds kort weer open om iemand te leren kennen. Dat is een hele tijd wel anders geweest. Ik had nog te veel andere zaken die ik eerst goed op de rails moest krijgen vooraleer ik er mijn liefdesleven in sneltreinvaart overheen liet denderen. Om alles zo goed mogelijk te laten verlopen, moest mijn liefdesleven pas als laatste aan de beurt komen. Maar nu, naar 2,5 jaar single zijn, werd het stilaan genoeg.


En zo stonden er plots drie mannen tegelijk aan de meet. Heb je toch altijd: ofwel is er niemand, ofwel staan er te veel daters voor je klaar. Het bezorgt me keuzestress: het is erop of eronder. Want wie kies je en wie laat je gaan? Je kan nadien niet terug: ik zou ook niet de tweede keuze willen zijn. De duidelijke met de eerste werd het niets, dus nu ben jij weer goed genoeg is voor iedereen een ego-deuk, als je eerlijk bent. Dat wil ik mannen dus ook niet aandoen.


Om het verhaal nog ingewikkelder te maken, hadden de mannen aan de meet alle drie dezelfde voornaam. Ik noem ze voor de duidelijkheid S.1., S.2. en S.3. in volgorde van wanneer ze op het toneel verschenen.


S.1. is de man die om de x-aantal maanden in mijn Facebook Messenger verschijnt. We kennen elkaar al zo'n zes à zeven jaar. Toen ik hem leerde kennen, was ik helemaal hoteldebotel van hem. Maar hij hield me aan het lijntje en het werd een spelletje van aantrekken en afstoten dat net iets te lang bleef duren. Toen kon dat nog, want ik was nog maar 29 en liet over me heen lopen alsof ik een Ikea-tapijt met korting was.

Tot ik ermee kapte en we elkaar jaren niet meer hoorden. Maar hij dook terug op om me te zeggen dat hij toen dom was geweest. Hij had me niet mogen laten gaan. Ik bleek de vrouw van zijn leven te zijn. Behalve dan dat ik katten heb. Daar is hij zwaar allergisch aan. Dan zucht hij spijtig en voelt het leven zwaar.

Ik weet één ding: mijn katten primeren. Ik zou ze voor geen geld ter wereld willen missen. Geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt ze ooit weg te doen. Voor een man?! Ben je nu helemaal van de pot gerukt? S.1. en ik zullen nooit wat worden. En dat vind ik helemaal prima. We zijn te verschillend. En ook: ik ben volwassen geworden. Je solt niet meer met me. De lieve woordjes en beloftes zijn geen stroop meer om mijn mond die ik gretig oplik. Dus wanneer hij om de zoveel maanden een nieuwe poging waagt, blijft mijn antwoord: néé jongen, dat gaan we niet doen. We gaan hier nooit gelukkig door worden.


S.2. is van hier en we geraakten eerder toevallig aan de praat. Om dan allebei te beseffen dat het fijn babbelt. S.2. is misschien ook wel degene die zal denken: ze is... speciaal. Want met hem wil ik wel flirten en word ik me erg bewust van hoe ik sta, hoe ik praat, wat ik zeg, hoe mijn handen slap langs mijn lijf hangen, hoe mijn jas misschien toch niet zo flatterend is als ik dacht, hoe mijn sneakers eigenlijk niet echt wit meer zijn en hoe ik niet weet hoe ik hem een compliment kan geven zonder meteen het achterste van mijn tong te laten zien.

Als ik met hem wil flirten, dan weet jij: dit loopt geheid fout. Of het wordt op zijn minst een gênante vertoning. Ik heb nood aan lessen in flirten, in doen alsof flirten zodat ik kan leren wat werkt en wat gewoon creepy overkomt.


S.3. is een vriendelijke jongen. En ik deed vriendelijk terug. Tegen hem kon ik babbelen, want ik had geen intentie om met hem te flirten. Ik vond het niet verdacht toen hij me succes wenste op de eerste dag van mijn nieuwe job. En ik zocht er ook niets achter toen hij me nadien vroeg hoe de eerste week was geweest. Ik antwoordde. Met smileys erbij. Het was allemaal ontspannen en oké. Tot hij me plots vroeg of ik geen zin had om samen eens iets te gaan eten of drinken. Het rook naar een date. En ik wist plots niet meer wat ik moest zeggen. Ik heb het wel aan mijn zus gevraagd. Zo stoer en volwassen ben ik dan. Ik vertelde haar over S.2. en zij verzekerde me dat het oké was om maar op één potentieel lief te willen focussen. En S.3. begreep dat en wenste me alleen maar goeds toe. Hij is en blijft een vriendelijke jongen.


S.1. en S.3. kunnen we dus van het lijstje schrappen. Ze worden gediskwalificeerd en mogen een pintje gaan drinken terwijl S.2. hopelijk wél nog aan de meet verschijnt. Ik hoop dat snel mag blijken of ik, al dan niet, de juiste pion heb ingezet.




9 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven